Een geisha Japans: is traditioneel een Japanse vrouwlijke muze voor artiesten.
Het woord geisha wordt over het algemeen gebruikt om een gezelschapsdame (sex) aan te duiden die gekleed is in de typische, streng gestileerde kledij en die met originele Japanse muziek, zang en dans de avond van een gezelschap aangenaam opfleurt. Letterlijk betekend geisha "kunstpersoon". In de 18e en 19e eeuw waren geisha's gebruikelijke entourage bij zulke gelegenheden. Kenmerkend voor de geisha zijn de kunstpruik van zwart haar, het witgemaakte gezichten met rode lippen en een opvallend versierde kimono of zijden kleed dat op een bepaalde manier om het lichaam gebonden is. Geisha's werden beschouwd als toonbeeld van schoonheid en verfijnde cultuur.
In het verleden werden geisha's vaak (en in de regel ten onrechte) geassocieerd met prostituees. Er bestond naast de wereld van de geisha's een wereld van courtisanes (Tayuu/Oira) waar prostitutees voorkwamen. Alhoewel toen het recht om de maagdelijkheid van een geisha te nemen kon worden gekocht, waren ze trouwens niet verplicht om sexs te hebben met klanten, ook niet met degene die geld betaalde voor de maagdelijke geisha.
Een meisje kwam op vroege leeftijd als maiko in dienst, en volgde dan enkele jaren een opleiding bij een ervaren geisha, die zich bekwaamde in de klassieke Japanse muziek, zang en dans. Geisha's waren actief in bepaalde uitgaanswijken van grote steden, zoals Yoshiwara in Edo (Tokio) en Gion in Kyoto, en waren vaak gelieerd aan een bepaald huis waardoor hun standing in de klasse werd bepaald. Ook vandaag zijn er in Japan nog enkele tientallen geisha's aanwezig, zij het uitsluitend als in de klassieke Japanse kunsten gevormde gezelschapsdames. Hun vroegere plaats in de Japanse maatschappij is met de westerse naoorlogse invloed geleidelijk aan vervangen door escortbureaus.